Okadar cok tesekur ederim ki size... Benim oglum da
aynisi- ve daha 2 yasinda. cok korkuyorum bazen- ben
nasil onu yetisterecem ki benim arkadasim ancak:) ama
sanirim kurduk aramizdaki iletisimi... ben onu
dinliyorum ve o da beni seviyor ve beni koruyor... ya
cok mutlu ediyor. Anlatilir gibi degil. aslinda
kendimizi kandiriyoruz- onlar cocuk degil- insan hemde
cok guzel insanlar. :) Ben zor bi donem geciriyorum...
esim bizi 3 aydir arayip sormuyo ve o benim destegim
oluyo... yorgunlugumu aliyo, hayata daha iyi bakmam
icin beni neselendiriyo. tabi dik kafali ama simarik
degil. saygi istiyo . bilgiyi cok cabuk aliyo ama
bende ondan cok sey ogreniyorum. Sadece ben degilim,
benim gibi cok anneler daha oldugunu ogrenmek
rahatlatti:) Sagolun cok.
> merhaba dunyagul,
>
> benim kizim 4,5 yasinda. adi melissa. melissa'nin
> cok zeki oldugunu hep
> biliyordum. ruhsallikla ilgili konulara da ilgi
> duyuyordu. annesi ben
> oldugum icin bu konulari biliyor saniyordum.
> ornegin bir yerim agrisa
> agriya uygun kristali bulup bana verirdi. ve ne
> sekilde kullanmam
> gerektigini de soylerdi. agriyan yere elini koyunca
> enerjisini hissederdim.
> bir gun reiki master'i olan bir arkadasim
> melissa'nin indigo olabilecegini
> soyledi. ben de o gunden sonra arastirmaya
> baslamistim bu konuyu.
>
> melissa buyudukce onunla yasamak iyice zor olmaya
> basladi. kesinlikle
> otoriteye karsi bir cocuktu. hep kendi dedigi olsun
> istiyordu. bir sey
> ogretmeye calisinca "biliyorum" deyip kesip
> atiyordu. karar asamasina
> katilmadigi olaylardan hic zevk almiyordu. sanki
> sabahtan aksama kadar
> tartisiyorduk.
>
> ben yine indigolarla ilgili yazilari okumaya
> basladim. ve sonunda neler
> oldugunu daha iyi anlamaya basladim. melissa'nin
> evrimin bir ust
> basamaginda olduguna inaniyordum. benim duygularim
> ve dusuncelerim hep
> karmakarisikti oysa melissa, hep, her konuda ne
> dusundugunu biliyordu. ve
> ben hala kitaplar okuyup melissa'yi nasil
> yetistirmem gerektigini bulmaya
> calisiyordum. daha ustun ( daha az karmasik diyelim
> ) olduguna inandigim
> bir varligin gelisimini kontrol etmeye calisiyordum
> hala. ilk olarak sureci
> kontrol etmeye calismayi biraktim. sonra
> iliskimizdeki rolumu tekrar gozden
> gecirdim. melissa'yi genellikle buyuk bir insan
> gibi karsima alip
> konusurdum. ama arasira sabrim tasip "ben anneyim,
> soyledigimi yapacaksin"
> dedigim de olurdu. ama bu sekildeki bir yaklasim
> hic bir zaman ise
> yaramadi. ornegin melissa elbise giymeyi cok
> seviyor. serin bir gunde
> kalkip elbise giymek istedigini soylediginde once
> guzelce neden
> giyemeyecegini acikliyordum. bir yandan da
> melissa'nin cekmecelerini
> karistirip guzel bir pantolon ve bluz buluyordum.
> onlari giymesini
> soyluyordum. giymiyordu tabii. elbiseyi giymek
> icin israr ediyor ve
> aglamaya basliyordu. ben de "offf, dedigimi yap"
> falan diyordum ve sonra
> kendim giydirmeye basliyordum melissa'yi. pantolu
> giyiyordu ama sonra
> konusmuyordu benimle saatlerce. ac oldugu halde ac
> olmadigini soyluyordu.
> cok sevdigi bir yere gitmeyi onerince gitmek
> istemedigini soyluyordu.
> gunumuz rezil oluyordu. ayni olayi haftada birkac
> kere yasiyorduk. sonra
> fark ettim ki melissa'ya neden elbiseyi
> giyemeyecegini soylerken bir yandan
> pantolon ariyordum. karari zaten vermistim ve onu
> bilgilendiriyordum. bu
> kisimdan basladim ise. onunla onu karsima almaya
> basladim. sonra giyecegi
> pantolonu kendisi secebilecegini soyledim. diyelim
> ki kot pantolonuyla
> pembe bluzunu cikarip yataginin uzerine koydum. ve
> mavi cizgili
> pantolonuyla beyaz bluzunu da cikardim. "sen secip
> begendigini giy" deyip
> odadan ciktim. ise yaradi. sonra ayni yontemi
> diger konular icin de
> kullanmaya basladim. bu basit sorunlarimizin bir
> kismini cozdu.
>
> iyi bir yontemdi bu ama kontrolu yine bana
> veriyordu. halbuki melissa'nin
> kendi secimlerini yapmasina izin vermeliydim ve
> ondan birseyler ogrenmeye
> calismaliydim. benim icin en zor olan konuyla
> basladim ise: beslenme.
> saglikli beslenmenin ne oldugunu iyi biliyordum.
> melissa'ya mumkun oldugu
> kadar cok cig sebze ve meyve yedirmeye calisiyordum.
> en cok sevdigi sey
> olan tatlilardan da uzak tutuyordum. cok sey
> biliyordum bu konuda.
> yillardir oyle cok arastirma yaptim ve oyle cok sey
> okudum ki... bu, cok
> bilmenin beni nasil da kisitladigini simdi
> gorebiliyorum. melissa'nin
> vucudu icin gereken besinleri bulup yiyecegini
> dusundum ve denemeye
> basladim. simdi kurabiyeler ve tatlilar da onun
> yetisebilecegi dolaplarda
> duruyor. dun melissa halasinin evine aksam yemegine
> gitti. mangalda et,
> ekmek ve domates salatasi yemis ama hala ac
> oldugunu soyledi ve mutfaga
> gitti. tatli bir sey yiyecegini biliyordum. tam
> yatmadan once kurabiye
> falan yiyince dislerini temizlemem cok zor oluyor.
> tam mudahale edecekken
> son anda vazgectim. mutfaktan elinde bir torba
> ispanakla geldi. cok
> sasirdim. ispanagi nasil yemek istedigini sordum.
> "salata olarak cig yemek
> istemiyorum, ispanakli yumurta yapabilir miyiz"
> dedi. tatlilari serbest
> biraktim ama dusundugumun aksine her aklina
> geldiginde bir kurabiye yemiyor.
> bonibon gibi seyleri de buyuk bir bardak yogurdun
> uzerine koyup yiyor.
> ben yine de bonibonlari alirken aci cekiyorum. :)
> cunku hala neyin daha
> iyi oldugunu bildigimi saniyorum. :) tamamen ozgur
> degilim yani. hala bir
> suru bagim var bu gerceklige.
>
> simdi melissa'nin yaptiklarindan ve soylediklerinden
> ornekler vereyim.
> bunlarin cogunu bir deftere yaziyorum.
>
> onceki gun aksam yemegi yerken telefon caldi.
> melissa telefona cevap vermek
> icin yerinden kalkacakken "yemek yerken telefonu
> yanitlamayalim. yemekten
> sonra geri arariz" dedim. "bilmiyorsun ama arayan
> onemli biriydi" dedi.
> amerikan baskani ya da devlet bakani gibi birini
> dusunerek "ben onemli
> birini tanimiyorum. sen taniyor musun" dedim.
> "evet, ben" dedi. kendine
> cok guveniyor ve kendisine cok deger veriyor. bu
> konuyu hic sorgulamiyor
> bile.
>
> en sik kullandigi cumleler: "ben biliyorum",
> "ogretme bana", "sus anne".
> melissa 4,5 yasinda ve ingilizce ve turkce
> okuyabiliyor. en cok ilgilendigi
> konular uzay, gezegenler, indan anatomisi falan. bu
> konularda herseyi
> benden ogreniyor. ama ogretme seklim cok onemli.
> arasira da olsa istemeden
> ogretmen-ogrenci moduna giriyorum. kizima bir sey
> ogrettigim icin kendimi
> iyi hissediyorum mesela. tam o sirada cekip
> gidiyor. daha fazla ogrenmek
> istemiyor. farki nasil anliyor hala anlamiyorum.
> ama istedigi su galiba.
> ben bilgi kaynagi olacagim. o istedigi zaman
> istedigi kadarini alacak.
> kontrol onda olacak.
>
> simdilik bu kadar.
>
> sevgiler
>
> asli
>
>
>
> >From: Dunyagul <dunyagul@yahoo.com>
> >Reply-To: kristalcocuklar@yahoogroups.com
> >To: kristalcocuklar@yahoogroups.com
> >Subject: Re: [kristalcocuklar] Re:
> >Date: Fri, 22 Jul 2005 03:40:07 -0700 (PDT)
> >
> >Haklisiniz... cok ozur dilerim. Ben o anlik
> >psikolojimi gruba yansitarak bencillik ettim.
> Aslinda
> >size tesekur etmem gerekiyo cunku coktandir icimde
> >cocugumun gelisimiyle ilgili korkularimdan bi nevi
> >kurtuldum ve rahatladim. O her insanin cevresinde
> >bilmedigi ve aciklama bulamadigi her seyden
> korktugu
> >gibi bi korkuymus. Isik yandi ve golgeler
> >materiallesti:) evet, yaklasik sekiz- on gun once
> >benim oglumu arkadaslarim evlerine goturduler. Onun
> da
> >artik kendisine gore arkadas cevresi var
> oturdugumuz
> >sempte:) Benden fazla, ve orda cocugumu ilk kez
> goren
> >bi bayan onunla ilgili sorular sormaya baslamis ve
> >hareketlerini de inceledikten sonra bu cocugun
> >annesine soyleyin bu cocuga dikkat etsin, bu kesin
> bir
> >"kristal cocuk" demis. Sercani aldigimda bunu bana
>
=== message truncated ===
Do you Yahoo!?
Yahoo! Mail - Helps protect you from nasty viruses.
http://promotions.yahoo.com/new_mail
Yahoo! Groups Links
<*> To visit your group on the web, go to:
http://groups.yahoo.com/group/kristalcocuklar/
<*> To unsubscribe from this group, send an email to:
kristalcocuklar-unsubscribe@yahoogroups.com
<*> Your use of Yahoo! Groups is subject to:
http://docs.yahoo.com/info/terms/
Received on Wed Jul 27 17:52:09 2005