[kristalcocuklar] Fwd: Re: ölüm-yaşam arası alandan dönenler II - 1

From: Burcak <artistaburcak_at_....>
Date: Tue 17 May 2005 - 11:50:21 EEST


Sizlerle de paylaşmak istedim. Yazılar arasında eşzamanlılık var ilginç.

Sevgiler,
Burçak.

  • In indigoturkiye@yahoogroups.com, "Burcak" <artistaburcak@y...> wrote: Arkadaşlar,

Ben de ölümden döndüm. Üniversite sınavlarına hazırlandığım dönemde sınava 1 hafta kala Lise’den de mezun olacaktım. Mezuniyet gecesine gitmek üzere önce kuaföre gidip sonra da kursa gidecektim. Cumartesi günü Yeşilköy Tren İstasyonundan trene binmek üzere bir elimde fotoğraf makinemin olduğu torba sırtımda ders çantası ile trene binecektim. Yalnız zamanlama da bir problem olduğunu gördüm. O treni kaçırırsam tüm programım sarkacaktı. Ben de kastım ve hareket etmiş trene bindim. Aynı o soksak çocuklarının trene atladıkları stilde. Daha önce hiç yapmamış olduğum bir çeviklikle bir kolumdan trene asıldım. Aynı James Bond filmlerini andırıyordu. Diğer elim ne yazık ki boş değildi. Fotoğraf makinesini içeren torba elimde olduğundan iki elle asılıp kendimi açık olan kapılardan içeri çekemedim. Tren birden inanılmaz bir hızla hızlandı. İçerden beni görenler (var mıydı bilemiyorum ama) bana yardım elini uzatmadılar. Birden o kadar hızlandı ki peron bitmek üzereydi ve ben tek tutunan elimi de bırakmak zorunda kaldım basınçtan dolayı. Şoka girmiştim. Top toparlak oldum. Yuvarlanmaya başladım giden trenin arasından. Aşağıya düşeceğimi hissettim. Yere inerken hafif bir iniş yapabilmek için Ehliyet İlk Yardım kursunda gördüğüm gibi kaza sırasında ana rahminde kalınması gerektiği gibi tostoparlak olup bacaklarımı iyice karnıma çektim. Düşüşüm hakikaten tahmin ettiğim gibi oldu. Bacaklarımın kopma ihtimali çok yüksekti ancak bu Allah’a şükür gerçekleşmedi. (Bu arada çok iyi bildiğim el falımda hayatımın son yıllarını yatalak veya sakat geçireceğim belirtiliyordu) Önce sırtım yere çarptı sonra bacaklarım geldiler. Tren çok uzun olduğundan halen üzerimden geçiyordu. Ben bacaklarımı iyice kendime çekmiş küçücük peron-tren aralığına sığmıştım (boyum 1,76 bu arada).

Duygularım şoktan itibaren aynen şöyle idi (O anı hiç unutmuyorum tüm detayları 10 sene sonra bile aklımda): İçimden Ana-baba Ben konuştu: Tamam işte şimdi hayatının dikkatsizliğini yaptın. Bunun bedeli ağır olacak. Hayatım özellikle sevdiğim insan anneannem başta olmak üzere gözlerimin önünden geçti (O sırada trenin yanında tostoparlak yuvarlanmaktayım). Buradaki hayatın sona ermiş olabilir birazdan göreceğiz diye seslendi. Ben büyük bir umutsuzlukla gitmek istemediğimi hazır olmadığımı düşündüm. Daha çok gençtim.

Sonra tren gitti ve ben iki dakika içinde toparlanıp ayağa kalktım. İnsanlar bağırarak üzerime doğru geldiler. Şok geçiriyor yüzüne tokat atın dediler. Oysa ben gayet normal bir şekilde ayakta duruyordum. İnsanlar buradan kimsenin kurtulamayacağını bunun bir mucize olduğunu söylediler. Aradan haftalar geçti tren istasyonunda beni tanıyanlar çıkıp yanıma gelip nasıl olduğumu bir sakatlık falan olup olmadığını soruyorlardı. Ben ise ufak bir sıyrık ile atlatmıştım. Hemen hastaneye gittik. Anneme doktorla konuşana kadar gerçeği anlatmamıştım heyecandan ölür diye. Sadece merdivenlerden düştüğümü söyledim. Tetkikler yapıldı röntgen çekildi. Sadece belim yanını tren sıyırmıştı. 4 sene içinde o yara izi tamamen kayboldu.

Bu yaşadığım deneyim bana o sıra ilk erkek arkadaşımdan ayrılmanın vermiş olduğu depresyon ve melankoli’nin artık bitmek zorunda olduğunu gösterdi. Benim için hiç üzülmeyen ve benim hayatımı olumsuz etkileyen bu kişiyi hayatımdan kararlılıkla çıkartırken artık yeni hayatıma başladığımı düşündüm. Kendimi daha fazla sevmeye karar verdim. Radikal bir şekilde hayata yeniden sarıldım. Olumsuz kayıtları iptal ettim ve hayata dönmemin bir sebebi olduğunu özellikle yapacağım önemli şeyler olduğu için vaktimin henüz gelmediğini düşündüm.

Sevgiler,
Burçak.
http://spaces.msn.com/members/burcakalkanli

  • In indigoturkiye@yahoogroups.com, "Mehmet Karaarslan" <indigoturks@g...> wrote:
    > Bence henüz zamanı gelmediği için geri dönüyorlar. Nasıl ki
    öleceğimiz zaman kontratlarımızda (kader anlayışına benzer) yazılıysa, ölümden dönme dediğimiz şey de yine kontratlarımızda bellidir. Bir insan ölümden dönme deneyimini tekamül için seçmiş olabilir çünkü ölüm tahmin edebileceğimiz en korkunç durum. İnsan, ölümden döndükten sonra yaşama sımsıkı sarılır ve hergününü farkındalıkla yaşar. Nacizane. Sevgiyle.
    >
    > Mehmet
    >
    > ----- Original Message -----
    > From: gaye yıldag
    > To: indigoturkiye@yahoogroups.com
    > Sent: Monday, May 16, 2005 6:46 PM
    > Subject: Re: [indigoturkiye] ölüm-ya&#351;am aras&#305; alandan
    dönenler II
    >
    >
    > üzerinde biraz durunca böyle deneyimler yaşayanların "seçilmiş"
    insan olduklarını düşündüğümü fark ettim. oysa bu insan öyle birisi değildi. geri döndüğünde de öyle büyük proceleri yoktu. kısa süre sonra o hafızasındaki hiper'lik de geçmişti.. bir dönemlik semptom gibi bir yan etki miydi?
    > bu tür geri dönüşlerden muhteşem başkalaşmış olarak dönmeyenler
    de sorun mu aranmalı? yani dönüşü yaşadıysan mutlaka işin olduğuamacı olduğu için deyip gerisinde anlam mı aramalı. bir fark yaratmamışsa kendine, çevresine, insanlığa bu o kişinin mi "ufaklığıbeceriksizliği". fırsatı değerlendiremedi mi demeli..
    >
    > bileniniz var mı?
    > geri dönenler seçilmiş olduklarından mı geri dönüyorlar? yoksa
    kendileri istedikleri için mi geri dönüyorlar? yoksa henüz zamanları gelmediği için mi?
    >
    > gaye yıldag <gyildag@y...> wrote:
    > merhaba
    >
    > bugünkü Sabah Gazetesinde okudum, Parapsikoloji Konferansına
    katılan uzmanlarla yapılan bir ropörtajda, ölüm sonrası deneyimler ve bu deneyimler sonrası geri dönenlerde insanlarda olan değişimlerden bahsediliyordu.
    >
    > birisini tanımıştım. hayatı zorlu geçen birisi. tam
    teferruatını hatırlamıyorum. bir kaza (!?) sonrası hayatını kaybettiğine karar verilip, morga kaldırılmış. bu morg süresince başından geçen önemli anlardan bahsetmişti de, ben "bilimselkülyutmayan" akıllı kız edalarıyla kaale almadığımdan o dönüş-iki dünya arasında cebelleşme anlarına dair dediklerini hatırlamıyorum..en faydalı ipuçlarının olduğu kısımları..
    >
    > ama hatırladığım, o olaydan sonra, bir hayli unutkan,
    depresyon vs ile yavaşlamış beyni, zekası, hafızasının hayatında hiç olmadığı kadar açılmış olduğundan bahsetmişti...
    >
    >
    >
    >
    >
    >
    >
    > -------------------------------------------------------------------


    > Yahoo! Mail Mobile
    > Take Yahoo! Mail with you! Check email on your mobile phone.
    >
    > 2003-2005, Copyright © İNDİGO TÜRKİYE
    >
    >
    >
    >
    > -------------------------------------------------------------------


    > Yahoo! Mail Mobile
    > Take Yahoo! Mail with you! Check email on your mobile phone.
    >
    > 2003-2005, Copyright © İNDİGO TÜRKİYE
    >
    >
    >
    > -------------------------------------------------------------------


    > Yahoo! Groups Links
    >
    > a.. To visit your group on the web, go to:
    > http://groups.yahoo.com/group/indigoturkiye/
    >
    > b.. To unsubscribe from this group, send an email to:
    > indigoturkiye-unsubscribe@yahoogroups.com
    >
    > c.. Your use of Yahoo! Groups is subject to the Yahoo! Terms
    of Service.
  • End forwarded message ---
    • Yahoo! Groups Sponsor --------------------~--> Take a look at donorschoose.org, an excellent charitable web site for anyone who cares about public education! http://us.click.yahoo.com/o5B0yD/8WnJAA/a8ILAA/DDOolB/TM --------------------------------------------------------------------~->

Yahoo! Groups Links

<*> To visit your group on the web, go to:

    http://groups.yahoo.com/group/kristalcocuklar/

<*> To unsubscribe from this group, send an email to:

    kristalcocuklar-unsubscribe@yahoogroups.com

<*> Your use of Yahoo! Groups is subject to:

    http://docs.yahoo.com/info/terms/   Received on Tue May 17 11:52:15 2005


Bu mesajin iceriginden yalnizca gondericisi sorumludur. E-kaynak.net liste arsivi mesaj icerigiyle ilgili herhangi bir sorumluluk kabul etmez.