Sevgili Asli,
Belki pek damdan dusermis gibi olacak ama,bence ne
yapman gerektigin ortada.Kendini tam oldugun halinle
sev,ozde sen bir butunun parcasısın ve herkesle
berabersin.Sen kendi icinde tam ve butunsun,aslinda
hickimseye ihtiyacin yok.Bu bilinci kendi bilinc
altina yerlestirdikten sonra zaten istesen de yalniz
kalamazsin.Nasil mi,yalniz kalmaktan gercekten korkma;
soylemesi kolay mi? dene,gercekten korkmadigin gun
bilki artik yalniz kalmayacaksin.Bunu kendine telkin
et.Cokmu karisik?Su anda kafam iste oldugu icin biraz
corba seklinde anlatmis olabilirim,arzu edersen daha
sonra bu konu uzerinde tekrar yazarim.
Sevgiler,
Alper
- asli <bluemoonland@yahoo.com> wrote:
> Merhaba Arkdaşlar,
>
> neredeyse bir saattir bilgisayar ekranına bakıyorum,
> yardımlarınıza
> ihtiyacım var, ama hem sadece kendimle paylaştığım
> bazı
> şeyleri bir
> anda açığa çıkarmak pek kolay olmuyor hem de kendi
> kişisel
> sorunlarımla sizleri meşgul ediyor olmanın kaygısı
> var
> içimde. Ama
> sevgi ve iyi niyetin paylaşıldığı bu toplulukta
> benim
> yaşadıklarımın
> benzerlerini yaşamış olan, olmasa bile tecrübeleri
> ile yol
> gösterebilecek birileri olursa çok mutlu olurum.
>
> İlk defa 5 yıl önce eşimden ayrıldığımda hissettim
> bu duyguyu en
> derinden, yani yalnızlığı. Başka bir şehirde
> yaşasalar
> da sevgi dolu
> bir ailem vardı ama bu bile kendimi bu dünyada
> yapayalnız
> hissetmemi
> engelleyemiyordu. Boşanma sonrası arkadaş grubumuz
> beni
> sorumlu
> tutarak uzaklaştılar benden. Uzun süre bunalım
> halinde
> gezdikten
> sonra, Louise Hay'in ünlü kitabını okudum ve kendimi
> toparlamaya
> başladım, yeni bir arkadaş çevresi edindim kendime
> ve
> hayatım biraz
> daha güzelleşti. Tam herşey yoluna girdi derken, iş
> değişikliği
> nedeni ile bir süre İstanbul'dan ayrıldım.
> Döndüğümde, herşey
> değişmişti, başa dönmüştüm, arkadaşlarım
> benden uzaklaşmıştı, sanki
> kara bir el dokunmuştu ve herşey karanlığa
> gömülmüştü. İşin kötüsü,
> eski işimde en azından iş arkadaşlarım vardı, şu
> anda ise sadece iki
> kişilik bir ofiste insanlardan izole bir ortamda
> çalışıyorum. Çevreme
> baktığımda tek tük arkadaşlarımın kaldığını,
> onlarla da ben ararsam
> görüştüğümüzü ama onların beni aramadığını
> görüyorum. İnsanlardan
> gitgide uzaklaşıyorum, yalnızlık duygusu daha
> derinlere
> işliyor ve
> beraberinde derin bir mutsuzluğu getiriyor. Eskiden
> daha
> girişken
> neşe dolu bir insandım, şimdi üstüme ağırlık
> çökmüş gibi, girdiğm
> ortamlarda insanlarla sohbet bile edemiyorum. Her
> sabah yorgun ve
> bitkin bir halde kalkıyorum yataktan, uzun bir uyku
> uyumama
> rağmen.
> Böyle bir hayatı nasıl yaratabildim, derinlerde
> nasıl bir
> inanç
> taşıyorum ki rengarenk olabilecek bir yaşam yerine
> siyah-beyazını
> yarattım kendime, bunların cevabını bulamadım.
> Düzeltme çabalarım
> inişli çıkışlı oldu, kısmen düzeltip başa
> döndüm hep. Reiki, pozitif
> düşünce, afirmasyonlar, vb ile çabalarımı
> sürdürmeye çalışıyorum ama
> bana motivasyon sağlayacak ufacık bir gelişme dahi
> yaşayamıyorum şu
> sıralar. Ah bir "neden" sorusunun cevabını bulsam
> bir de
> izlenmesi
> gereken yolu.....
> Umarım sizleri fazla sıkmamışımdır,
>
> Sevgiler,
>
> Aslı
>
>
>
>
>
>
> 2003-2005, Copyright © İNDİGO TÜRKİYE
> Yahoo! Groups Links
>
>
> indigoturkiye-unsubscribe@yahoogroups.com
>
>
>
>
>
Start your day with Yahoo! - make it your home page
http://www.yahoo.com/r/hs
2003-2005, Copyright © İNDİGO TÜRKİYE
Yahoo! Groups Links
<*> To visit your group on the web, go to:
http://groups.yahoo.com/group/indigoturkiye/
<*> To unsubscribe from this group, send an email to:
indigoturkiye-unsubscribe@yahoogroups.com
<*> Your use of Yahoo! Groups is subject to:
http://docs.yahoo.com/info/terms/
Received on Tue Jul 19 14:25:05 2005