İyi bir anne-baba dendiği zaman, çocukları ile ilgilenen ve onları terbiyeli olarak yetiştiren kişiler hatıra gelir.
Şunları hiç unutmamalıdır :
- Küçük demeyin, terbiye beşikten başlar.
- Hata, kızarak değil, öğreterek düzeltilir.
- Hiçbir zaman onlara yalan söylenmez.
- Onlar yalancılıkla asla suçlanmaz.
- Çocuğa verilen sözden dönülmez.
- Aynı harekete bir iyi, bir kötü denilmez.
- Çocuklar hiç bir zaman kötülenmez.
- Düşünceler, inandırılarak benimsettirilir.
- Her kötü hareketine, hep göz yumulmaz.
- Sırlar onların yanında açıklanmaz.
- Onların yanında başkaları çekiştirilmez.
- Çok sertlik gibi, çok şefkat de zararlıdır.
- Kararlı olmaz, çocuğu kötü hareketten önler.
- Terbiyeden anne ve baba mesuldür.
- Çocukla arkadaş gibi olup, ona değer verilir.
- Aile içindeki geçimsizlik, çocuğu çok sarsar.
- Samimi olduğunuza inandırılır.
- Konuşmaktan ziyade yaşatılır.
- Kibirlenmesine göz yumulmaz.
- Başkalarına yardıma alıştırılır.
- Her istediği yapılmaz.
- Sabırlı olması öğretilir.
- Sözünden çok, yaptığına değer verilir.
- Hayatın zorluğu öğretilir.
Kaynak : Türkiye Gazetesi, 1 Aralık 1994, Perşembe
http://www.bebekveanne.com
Received on Wed May 25 03:27:36 2005